WARSZTAT GRA SATORI

Może wyobrażasz sobie warsztat jako krąg, w którym po kolei opowiada się o swoich sprawach. Satori wygląda inaczej. Na środku stołu leży plansza, obok karty i pionki, jest ruch i jest gra - forma, która na pierwszy rzut oka wydaje się niemal lekka. I to jest zamierzone. Colin Tipping zaprojektował Satori jako cały proces Radykalnego Wybaczania w pigułce - drogę z pozoru lżejszą, a przy tym równie głęboką, bo prowadzi cię przez nią i grupa, i trener. Kiedy siadasz do gry, twój wewnętrzny strażnik, ten, który zwykle pilnuje, żebyś nie powiedziała za dużo, na chwilę odpuszcza. Właśnie wtedy zaczyna się prawdziwa praca.

Do gry przynosisz jedną swoją historię - konkretną osobę, sytuację, coś, co wciąż w tobie tkwi. Plansza prowadzi cię przez kolejne etapy tego procesu, a każde pole i każda karta odsłania twoją historię z ustawienia, z którego nigdy wcześniej na nią nie patrzyłaś. Nie chodzi o to, by cokolwiek usprawiedliwić czy udawać, że nie bolało. Chodzi o przesunięcie - o moment, w którym ta sama historia nagle układa się inaczej i przestaje ważyć tyle, co przedtem. Satori to japońskie słowo właśnie na taki moment - oświecenie, ciche olśnienie, po którym nie da się już patrzeć tak samo.

Bardzo wiele zależy tu od osoby, która cię przez to prowadzi. Plansza otwiera drzwi, ale to prowadzący decyduje, jak głęboko przez nie wejdziesz, bo pytań nie zadaje plansza - zadaje je instruktor. Jako instruktor Gry Satori nie zostawiam cię z ogólnym poleceniem z karty. Dopytuję, wracam do tego, co przemknęło, zatrzymuję cię przy chwili, w której coś w tobie drgnęło. To właśnie te pytania sprawiają, że proces nie kończy się na powierzchni, a transformacja, która sama z siebie mogłaby dojrzewać tygodniami, zaczyna dziać się tu i teraz, przy stole.

Przy stole dzieje się jeszcze coś, czego trudno się spodziewać, zanim się tego nie przeżyje. Bywa, że to nie twoja własna kolej, lecz czyjaś historia obok otwiera w tobie coś, do czego sama nie miałaś dostępu. Ktoś nazywa na głos uczucie, którego ty jeszcze nie umiałaś ubrać w słowa, i nagle wiesz, że nie jesteś z tym sama. W małej grupie, w bezpiecznej obecności innych kobiet, proces nabiera tempa i głębi, których w pojedynkę po prostu nie ma.

Warsztat prowadzę stacjonarnie, w kameralnym gronie, przy jednym stole - tak, żeby każda z was miała swoją przestrzeń i swój czas. Nie musisz się do niczego przygotowywać ani w nic wierzyć z góry. Wystarczy, że przyjdziesz ze swoją historią i odrobiną otwartości. Jeśli czujesz, że to twój moment, zapraszam cię do gry.