WARSZTAT ONLINE GRA SATORI

Może wydaje ci się, że praca przez ekran musi być chłodniejsza, bardziej na dystans. Przy Satori online dzieje się coś odwrotnego. Wystarczy kilka pierwszych minut, żeby granica ekranu przestała być granicą - zostajesz ty, twoja historia i krąg kobiet, które są z tobą w tym samym momencie, choć każda siedzi u siebie. Możesz być na drugim końcu Polski albo świata, a i tak poczujesz się tak, jakbyś siedziała przy wspólnym stole.

Colin Tipping zaprojektował Satori jako cały proces Radykalnego Wybaczania w pigułce - drogę z pozoru lżejszą, a przy tym równie głęboką, bo prowadzi cię przez nią i grupa, i trener. Ten proces nie potrzebuje jednego pomieszczenia, żeby zadziałać. Do gry przynosisz jedną swoją historię - konkretną osobę, sytuację, coś, co wciąż w tobie tkwi. Plansza, którą prowadzę na żywo, przeprowadza cię przez kolejne etapy, odsłaniając twoją historię z ustawienia, z którego nigdy wcześniej na nią nie patrzyłaś. Nie po to, by cokolwiek usprawiedliwić czy udawać, że nie bolało - chodzi o przesunięcie, o moment, w którym ta sama historia nagle układa się inaczej i przestaje ważyć tyle, co przedtem. Satori to japońskie słowo właśnie na taki moment - oświecenie, ciche olśnienie, po którym nie da się już patrzeć tak samo.

Bardzo wiele zależy tu od osoby, która cię przez to prowadzi - a przez ekran ta rola staje się jeszcze ważniejsza. Pytań nie zadaje plansza, zadaje je instruktor. Jako instruktor Gry Satori nie zostawiam cię z ogólnym poleceniem z karty. Dopytuję, wracam do tego, co przemknęło, zatrzymuję cię przy chwili, w której coś w tobie drgnęło. To ja czuwam też nad tym, żeby grupa naprawdę była grupą - żeby każda z was miała swoją przestrzeń, swój czas i poczucie, że jest w pełni obecna. Dzięki temu transformacja, która sama z siebie mogłaby dojrzewać tygodniami, zaczyna dziać się tu i teraz, na żywo.

I dzieje się przy tym coś, czego trudno się spodziewać, zanim się tego nie przeżyje. Bywa, że to nie twoja własna kolej, lecz czyjaś historia otwiera w tobie coś, do czego sama nie miałaś dostępu. Ktoś nazywa na głos uczucie, którego ty jeszcze nie umiałaś ubrać w słowa, i nagle wiesz, że nie jesteś z tym sama. Ekran tego nie osłabia - grupa niesie tak samo, jak przy wspólnym stole.

Nie musisz się do niczego przygotowywać ani w nic wierzyć z góry. Wystarczy spokojne miejsce, twoja historia i odrobina otwartości. Jeśli czujesz, że to twój moment, zapraszam cię do gry.